''Η ΣΕΙΡΗΝΑ ΤΗΣ ΜΑΡΤΙΝΙΚΑ''
ΚΑΡΑΪΒΙΚΗ
Μαρτινίκα, καλοκαίρι του 1940, λίγο μετά την πτώση της Γαλλίας.
ΜΑΡΤΙΝΙΚΑ
ΦΟΡ ΝΤΕ ΦΡΑΝΣ
ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΛΙΜΕΝΙΚΟ ΣΩΜΑ
Καλημέρα.
Καλημέρα, καπετάνιε Μόργκαν. Τι να κάνω για σας σήμερα;
Τα ίδια με χθες.
Εσείς κι ο πελάτης σας θέλετε να βγείτε προσωρινά από το λιμάνι;
Ακριβώς.
-Όνομα; -Χάρι Μόργκαν.
-Εθνικότητα; -Εσκιμώος.
-Τι; -Αμερικανός.
-Όνομα πλοίου; -Queen Cοnch, Κι Γουέστ, Φλόριντα.
Πάμε για ψάρεμα, όπως κάναμε και τις περασμένες δύο εβδομάδες.
Θα γυρίσουμε απόψε και δε θα βγούμε παραπάνω από 30 μίλια από την ακτή.
Πέντε φράγκα, παρακαλώ.
Και κάτι ακόμα.
Δε θα πλησιάσετε καθόλου τα χωρικά ύδατα...
της Σάντα Λουτσία ή της Ντομίνικας.
-Νέα διαταγή είναι αυτή; -Ναι.
Το διάταγμα εκδόθηκε χθες το βράδυ από την Εξοχότητα, Ναύαρχο Ρομπέρ...
Γενικό Κυβερνήτη των γαλλικών Δυτικών Ινδιών.
Μπράβο του.
-Γιατί, έχετε παράπονο; -Όχι.
Γεια σου, Χάρι. Πώς πάνε τα πράγματα;
Ωραίο αυτό.
-Μου έφερες ποτό; -Το φέρνει ο Οράτιος.
Είσαι φίλος, Χάρι. Τους τη φέραμε σήμερα.
-Κάθε μέρα τους τη φέρνουμε. -Όχι την περασμένη Πέμπτη.
Σωστά, το ξέχασα. Έχεις δίκιο, Έντι.
Να ο Οράτιος. Βοήθησέ τον λίγο.
-Καλημέρα, καπετάνιε μου. -Καλημέρα.
-Πήρες δόλωμα; -Μάλιστα, κύριε. Μπόλικο.
-Ο φρουρός πήρε ένα μπουκάλι μπίρα. -Δε θα φτωχύνει ο κος Τζόνσον.
-Χάρι, μπορώ... -Ένα μόνο.
-Καλημέρα. -Καλημέρα, κε Τζόνσον.
-Θα βγούμε έξω; -Από εσάς εξαρτάται.
Τι μέρα προβλέπεται;
Δεν ξέρω. Σαν τη χθεσινή. Μόνο λίγο καλύτερη.
-Πάμε τότε. -Εντάξει. Ανεβείτε.
-Έτοιμοι για λύσιμο κάβων. -Εντάξει, καπετάνιε.
-Κε Τζόνσον. -Ναι;
-Πρέπει να βάλω πετρέλαιο. -Εντάξει.
Θα χρειαστώ χρήματα.
Πόσα;
28 σεντ το γαλόνι. 40 γαλόνια.
Δηλαδή 11,20 δολάρια.
Πάρε 15.
-Θα φέρω ρέστα από το πρατήριο. -Κράτα τα γι' αυτά που σου χρωστάω.
Λύστε κάβους.
Πρόσεχε, Τζόνσον.
Ορίστε το ψάρι σου.
Τράβα το λίγο. Όχι πολύ.
Πρέπει να το τραβήξεις. Θα πηδήξει, έτσι κι αλλιώς.
Τράβα το πάλι. Τρεις ή τέσσερεις φορές. Να χωθεί καλά μέσα του.
Ρίξε το άλλο δόλωμα.
Το 'πιασα!
Μην τραβάς τόσο.
Έφυγε.
Όχι. Λάσκαρέ το. Γρήγορα.
Αν θέλει να κολυμπήσει, άφησέ το.
-Έφυγε. -Όχι, έχει πιαστεί καλά.
-Σίγουρα. -Τράβα το.
Όχι. Είμαι σίγουρος πως έφυγε.
Θα σου πω εγώ πότε έχει φύγει. Τύλιγε γρήγορα.
-Έφυγε τώρα. -Ναι, κύριε, έφυγε.
-Όχι. Γύρνα και κυνήγησέ το. -Τύλιξε την πετονιά.
-Το νιώθω ακόμα να τραβάει. -Είναι το βάρος της πετονιάς.
Είσαι τρελός. Δεν μπορώ καν να την τυλίξω. Μπορεί να είναι νεκρό.
Ίσως. Συνεχίζει να πηδάει, όμως.
-Έλα. Κάνε γρήγορα. -Κάνω γρήγορα, κε Τζόνσον.
-Δεν μπορείς να βάλεις δόλωμα, καπετάνιε; -Φυσικά.
-Τότε γιατί φέρνεις αυτόν; -Όταν βρούμε μεγάλα ψάρια, θα δεις.
Γιατί;
Το κάνει γρηγορότερα από μένα.
Ένα δολάριο τη μέρα μού φαίνεται περιττό έξοδο.
Είναι απαραίτητος. Δεν είσαι, Οράτιε;
Το ελπίζω.
Δεν μπορεί να το κάνει ο Έντι;
Όχι, δεν μπορεί.
Τι συμβαίνει;
Μόλις έχασε ένα ψάρι.
Κε Τζόνσον, είστε άτυχος.
Θα σε πείραζε αν...
-Στο ψυγείο. Πάρε μία μόνο. -Ευχαριστώ.
Δεν καταλαβαίνω γιατί θέλεις μαζί αυτόν τον μεθύστακα.
Ο Έντι ήταν καλός ναυτικός, πριν γίνει μεθύστακας.
Είναι άχρηστος τώρα.
Στρίψε το να πάμε μπροστά.
-Είναι συγγενής σου; -Όχι.
-Γιατί τον φροντίζεις τότε; -Νομίζει πως με φροντίζει εκείνος.
Εντάξει, άφησέ την να ξετυλιχτεί.
-Κε Τζόνσον. -Ναι;
Σας πειράζει να σας κάνω μια ερώτηση;
Μπορεί να θέλεις να μάθεις πως όχι μόνο αγόρασα την μπίρα...
-αλλά θα επιστρέψω τα μπουκάλια. -Σας έχει τσιμπήσει νεκρή μέλισσα;
-Νεκρή τι; -Νεκρή μέλισσα.
Δε μ' έχει τσιμπήσει ποτέ καμία μέλισσα.
-Είστε σίγουρος; -Φυσικά και είμαι σίγουρος.
Τότε, θα συνεχίσω τον ύπνο μου. Ευχαριστώ για την μπίρα.
Πρόσεχε την πετονιά.
Αρκετά για σήμερα.
-Τι συνέβη; -Τίποτα. Χάσατε ένα καλάμι.
Ήταν σφιχτά δεμένο. Όταν τινάχτηκε το ψάρι, δεν το κρατήσατε.
Αν η πετονιά ήταν δεμένη στο καρούλι...
το ψάρι θα σας είχε πάρει μαζί του.
Είστε άτυχος, κε Τζόνσον. Ίσως είστε τυχερός με τις γυναίκες.
-Τι λέτε να βγούμε απόψε; -Θα σου δείξω, μεθύστακα.
-Είστε καλός κολυμβητής; -Δε θα ανεχτώ τίποτα άλλο.
Ούτε εγώ. Πρόσεξε μην ξεφύγεις από τα χέρια μου.
Ηρέμησε. Ο τύπος σου χρωστάει λεφτά 16 ημερών.
Δεκαπέντε.
Μιλάς πολύ, Έντι.
Το ξέρω, Χάρι.
Εντάξει, ξέχνα το.
Τι λέτε για αύριο;
Δε νομίζω. Μπούχτισα μ' αυτό το είδος ψαρέματος.
Καταλαβαίνω πώς νιώθετε. Λάσκαρέ το λίγο.
Ψαρεύεις 16 μέρες, πιάνεις κάνα δυο ψάρια που κάθε ψαράς...
θα πέθαινε να πιάσει, και τα χάνεις.
-Είστε άτυχος. Δεν έχω δει κανένα... -Σκάσε, Έντι.
Είπες 16 μέρες. Σου χρωστάω μόνο 15.
Όχι. Με τη σημερινή 16. Κι έχουμε και το καλάμι.
-Ο εξοπλισμός είναι δικός σου. -Όχι, όταν χάνεται έτσι.
Πλήρωσα για την ενοικίαση. Το ρίσκο δικό σου.
Αν ρίξεις νοικιασμένο αυτοκίνητο σε γκρεμό, το πληρώνεις.
-Όχι αν είναι μέσα. Καλό αυτό. -Καλό, Έντι.
Χάσατε τον εξοπλισμό από απροσεξία.
Μου κόστισε 275 δολάρια.
Δε θα σας χρεώσω για την πετονιά, γιατί συμβαίνει με τα μεγάλα ψάρια.
Κι είναι 16 μέρες από 35 δολ. τη μέρα, μας κάνει 560 δολάρια.
Όχι, είναι 560, Έντι.
Χρωστάτε και μερικά, οπότε το σύνολο είναι 825 δολάρια.
Αυτά μου χρωστάτε κι αυτά θέλω.
Δεν έχω τόσα πολλά μαζί μου. Θα πάω στην τράπεζα το πρωί.
-Είμαστε σύμφωνοι; -Μάλλον δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
-Ας πιούμε ένα ποτό. -Καλή ιδέα.
-Μείνε εδώ και κλείδωσε. -Σίγουρα δεν...
Όχι, Έντι.
Κοίτα εκεί. Πίστευα πως όλοι κατέβαζαν τη σημαία τους μετά τις 6:00.
-Οι περισσότεροι. -Έτσι είναι η κυβέρνηση του Βισί.
Δική τους είναι η σημαία.
Τα λέμε αργότερα.
Κύριοι, θα μου πείτε τα ονόματά σας;
Για ποιο λόγο;
Άκουσα αυτόν τον κύριο να κάνει απαξιωτική αναφορά στο Βισί.
Δεν είπα τίποτα για το Βισί, έτσι;
Δεν ξέρω, δεν πρόσεχα.
-Τα ονόματά σας. -Είμαστε Αμερικανοί...
Το όνομά του είναι Τζόνσον. Εμένα Μόργκαν. Μένουμε στο Μαρκί.
Είναι αρκετά;
Μάλιστα, κύριε;
-Τι θα πιείτε; -Μπέρμπον.
Μπέρμπον. Κι ένα ρούμι για μένα.
-Κύριοι, είχατε τύχη σήμερα; -Όχι τόσο, Φρέντσι.
-Χάσαμε το μεγαλύτερο ψάρι που έχω δει. -Ίσως το πιάσετε αύριο.
Όχι εγώ. Τελείωσα σήμερα.
-Κακό αυτό. -Ναι.
Στην υγειά σας.
Πάω να πλυθώ.
-800 δολάρια και... -25.
825 δολάρια.
-Τζόνσον. -Ναι;
Τι ώρα αύριο το πρωί;
Μόλις πάω στην τράπεζα. Γύρω στις 10:30 ή 11:00;
Θα σας περιμένω.
-Κάποιο πρόβλημα, Χάρι; -Όχι, Φρέντσι.
-Είσαι ελεύθερος από σήμερα; -Ναι. Γιατί;
Ήρθαν κάποιοι σήμερα εδώ. Ήθελαν να νοικιάσουν το πλοίο σου.
-Ψαράδες; -Όχι. Κάτι φίλοι φίλων μου.
Ούτε συζήτηση.
-Το κλειδί, κύριε. -Ευχαριστώ.
Άκουσέ με, σε παρακαλώ, Χάρι.
Θέλουν το πλοίο σου μόνο για ένα βράδυ.
-Θα σε πληρώσουν καλά. -Για τι;
Θα ήθελα να σου κάνω τη χάρη, αλλά δεν ανακατεύομαι με την πολιτική.
Δε θα σ' το έλεγα αν δεν ήταν σημαντικό.
Σε παρακαλώ, μπορώ να έρθω στο δωμάτιό σου;
Φυσικά. Έλα.
Έχει κανείς σπίρτα;
Ευχαριστώ.
Ποια είναι αυτή;
Ήρθε σήμερα το απόγευμα. Με το αεροπλάνο από το νότο.
Άκου, Φρέντσι, σχετικά με το άλλο.
Ξέρω τις πολιτικές πεποιθήσεις σου και ποιους συμπαθείς.
Καλά κάνεις, αλλά δε θέλω ν' ανακατευτώ.
Αν με πιάσουν να σχετίζομαι μαζί σας, θα καταστραφώ.
Ίσως χάσω και το πλοίο μου. Δεν ενδιαφέρομαι τόσο.
Θα έρθουν να σε δουν απόψε.
Προειδοποίησέ τους καλύτερα. Θα χάσουν το χρόνο τους.
Συγνώμη. Τα λέμε αργότερα.
Σειρά σου.
Μπράβο!
Προσπάθησα να τους βρω, αλλά δεν μπορώ να έρθω σ' επαφή.
Ποιους; Αυτούς που ήθελαν το πλοίο μου;
Είναι ήδη επικίνδυνο να έρθουν εδώ, πόσο μάλλον να έρθουν μάταια...
Δε ζήτησα εγώ να τους δω. Καλύτερα να τους εμποδίσεις.
-Γεια. -Δώσ' το μου.
-Τι θες; -Το πορτοφόλι του Τζόνσον.
-Τι; -Έλα τώρα.
Τι είναι αυτά που λες;
Κύριε, τι έπαθες;
Τι λες να κάνεις;
Θα πάρω αυτό το πορτοφόλι, Λεπτούλα.
Θα προτιμούσα να μη με λες Λεπτούλα.
Είμαι αρκετά κοκαλιάρα για να μην παρεξηγηθώ.
Σταμάτα να το παίζεις αθώα.
Ποιο είναι;
Στιβ, ξέρω πως είσαι ικανός να το κάνεις.
Δεν ήξερα πως είσαι ντετέκτιβ του ξενοδοχείου.
Ο Τζόνσον είναι πελάτης μου.
Δεν έχει και πολύ καλή γνώμη για σένα.
Είναι ακόμα πελάτης μου.
Διάλεξε να κλέψεις κάποιον που δε μου χρωστάει λεφτά.
Του έπεσε κι εγώ το μάζεψα.
Θα του το έδινες πίσω, φυσικά;
Όχι, δε θα το έδινα.
-Δεν τον συμπαθώ. -Καλός λόγος.
Εξάλλου, θέλω χρήματα για να φύγω από τη Μαρτινίκα.
Κι άλλος καλός λόγος...
αλλά πρέπει να τα πάρεις από κάποιον άλλο.
-Πώς σου φαίνεται αυτό; -Βρήκες τίποτα;
Γύρω στα 60 δολ. μετρητά και 1.400 σε ταξιδιωτικές επιταγές.
Περίμενες περισσότερα;
Ο τύπος μου χρωστούσε 825 δολ.
''Δεν έχω τόσα πάνω μου'', είπε.
''Πρέπει να πάω στην τράπεζα και να σε πληρώσω αύριο'', είπε.
Κι έχει θέση στο αεροπλάνο που φεύγει αύριο νωρίς το πρωί.
Άρα θα σ' το έσκαγε.
Ο πελάτης σου.
-Καλύτερα που δεν του το έδωσες πίσω. -Οπότε, σου έκανα χάρη.
Σωστά. Αλλά αν δε σε είχα σταματήσει...
θα είχες φύγει μ' όλο το ποσό.
Εξάλλου, δικαιούμαι κάτι.
Έτσι δεν είναι, Λεπτούλα;
Τι πιστεύεις ότι είναι δίκαιο;
Θα αφήσω να το αποφασίσεις εσύ.
Τι θα έλεγες...
Σε παρακαλώ, Χάρι. Τους είπα, αλλά επέμεναν...
Δε φταίει ο Ζεράρ, κε Μόργκαν.
Ελάτε και κλείστε την πόρτα.
Είπα στον Φρέντσι πως δεν ενδιαφέρομαι.
Το ξέρω. Κλείστε, όμως, την πόρτα, παρακαλώ.
Συγνώμη που εισβάλλουμε έτσι...
-αλλά είναι πολύ σημαντικό κι εμείς... -Μια στιγμή.
Καλύτερα να φύγω.
-Τα λέμε αργότερα. -Μείνε. Δεν τελειώσαμε ακόμα.
Δε σας πειράζει να μιλήσετε μπροστά της, έτσι;
-Συνεχίστε. -Δεν ωφελεί σε τίποτα.
-Αν ακούσετε... -Δεν έχει νόημα.
-Ρισκάρατε που ήρθατε εδώ. -Δε φοβόμαστε.
Φοβάμαι εγώ. Συγνώμη, δεν μπορώ και δε θα το κάνω.
Θα σου δώσουμε 2.500 φράγκα.
-Είναι μόνο 50 δολάρια. -Είναι περισσότερα για μας.
Μόνο ένα μικρό ταξίδι σ' ένα μέρος γύρω στα 40 χλμ από δω.
-Θα δίναμε κι άλλα, αν μπορούσαμε. -Είναι ό,τι έχουμε.
Μη με κάνετε να νιώθω άσχημα. Ειλικρινά, δεν γίνεται.
Μετά, όταν αλλάξουν τα πράγματα, θα είναι πολύ σημαντικό για σένα.
Ναι, το ξέρω.
Κε Μόργκαν, νόμιζα πως όλοι οι Αμερικανοί μάς υποστηρίζουν.
Ναι. Αλλά κυκλοφορεί η φήμη ότι στέλνουν ανθρώπους στο Νησί του Διαβόλου...
γι' αυτό που κάνετε εσείς. Δεν υποστηρίζω και πολύ κανένα.
Δε θα το έκαναν αυτό σ' έναν Αμερικανό.
Αλήθεια το πιστεύετε;
-Ποιος είναι; -Εγώ, Χάρι.
Εντάξει.
-Γεια σου, Χάρι; Πώς τα πας; -Γεια σου, Έντι.
-Ήθελα να σου μιλήσω... -Ας συνεχίσουμε...
Ποιος είσαι εσύ; Ποιοι είναι αυτοί, Χάρι;
Ο Έντι είναι φίλος μου.
Τριγύριζε στην προκυμαία μόλις έφυγες.
Έχεις καλή μνήμη για κάποιον που πίνει.
Το ποτό δεν πειράζει τη μνήμη μου. Αν το έκανε, δε θα έπινα.
Δεν θα μπορούσα. Βλέπεις...
θα ξεχνούσα πόσο καλό ήταν. Και θα ήμουν πολύ δυστυχής.
-Θ' άρχιζα να ξαναπίνω νερό. -Ίσως ξεχνούσες και το νερό.
Όχι, δε θα το ξεχνούσα. Βλέπω πολύ τριγύρω.
Σ' έχει τσιμπήσει ποτέ μια νεκρή μέλισσα;
Δε θυμάμαι να μ' έχει τσιμπήσει ποτέ μέλισσα.
Εσένα;
Είσαι εντάξει. Εσύ κι ο Χάρι είστε οι μόνοι...
-Μην ξεχνάς τον Φρέντσι. -Σωστά. Εσύ, ο Χάρι κι ο Φρέντσι.
Να προσέχετε τις νεκρές μέλισσες, αν περπατάτε ξυπόλητοι.
Αν τις πατήσετε, τσιμπάνε όσο κι όταν ήταν ζωντανές.
Ειδικά αν ήταν θυμωμένες όταν σκοτώθηκαν.
-Σίγουρα μ' έχουν τσιμπήσει 100 φορές. -Αλήθεια; Γιατί δεν τις τσιμπάς κι εσύ;
Αυτό λέει πάντα ο Χάρι.
Εγώ, όμως, δεν έχω κεντρί.
-Μιλάει πάντα τόσο πολύ; -Πάντα.
-Γιατί ήθελες να με δεις; -Α, ναι, Χάρι...
μάλλον το ξέχασα.
Δεν πειράζει. Θα σε δω στην προκυμαία αργότερα.
Χάρι, μπορείς...
Ευχαριστώ. Είσαι πολύ εντάξει. Αντίο.
Συγνώμη. Θα μπορούσαμε να συζητάμε όλη νύχτα κι η απάντηση να είναι η ίδια.
Δε με νοιάζει ποιος κυβερνά τη Γαλλία, τη Μαρτινίκα, ή ποιος το θέλει.
Πρέπει να βρείτε κάποιον άλλο.
Έλα, Λεπτούλα. Είχαμε αφήσει κάτι στη μέση.
Καληνύχτα.
Βολευτείτε, παιδιά. Έχει τσιγάρα στο τραπέζι εκεί πέρα.
Θέλω να δω το πρόσωπο του Τζόνσον, όταν του το δώσεις πίσω.
Εντάξει.
Πού ήσουν; Σ' έψαχνα παντού.
Ωραίος είσαι, που φεύγεις με το κορίτσι μου.
Έχει κάτι να σου δώσει. Άντε, Λεπτούλα.
Ορίστε το πορτοφόλι σου.
-Πού το βρήκες; -Το έκλεψα.
Ωραίο αυτό. Τι σκοπεύεις να κάνεις;
Το ερώτημα είναι, εσύ τι θα κάνεις;
Καλύτερα να το ελέγξεις να δεις αν είναι όλα εκεί.
Εντάξει είναι, είμαι σίγουρος.
Έλεγξέ το. Μπορεί να ζητήσει απόδειξη.
-Εντάξει είναι. Δε λείπει τίποτα. -Είσαι σίγουρος;
Ναι. Λοιπόν, νεαρή μου, εγώ...
Μέτρα καλύτερα τις ταξιδιωτικές επιταγές.
-Ξέρω. Είναι 1.400 δολάρια. -Έπρεπε, όμως, να πας στην τράπεζα.
Τι ώρα λέει το εισιτήριο που έχεις εκεί;
6:30.
Το πρωί. Κι η τράπεζα ανοίγει στις 10:00.
-Δεν τον συμπαθώ περισσότερο από σένα. -Θα πήγαινα...
Θα πήγαινες να υπογράψεις μερικές επιταγές, έτσι δεν είναι;
-Ναι. Βέβαια. -Εμίλ, έχεις ένα στιλό πρόχειρο;
-825 δολάρια. -Ναι.
Ακίνητοι!
-Μείνε εκεί που είσαι. -Νομίζω πως κάθομαι πάνω σ' ένα τσιγάρο.
-Τι φρίκη. -Τους έπιασαν όλους;
Ένας τουλάχιστον ξέφυγε. Νομίζω πως ήταν ο Μποκλέρ.
Χάρι, αυτό είναι άσχημο.
Κανείς δεν ξέρει ότι τους είδατε, εκτός από μένα.
Κι ο Έντι, αλλά δε θα το θυμάται.
Όταν έρθει η αστυνομία, δεν ξέρετε τίποτα. Καταλάβατε, δεσποινίς;
Μην είσαι ανόητος. Μείνε μέσα.
Κύριε Ζεράρ!
Κόφ' το, Κρίκετ.
Αργός στην κίνηση, αργός και στην υπογραφή.
Ένα λεπτό ακόμα κι οι επιταγές θα ήταν έγκυρες.
Μείνετε εκεί που είστε και μη μιλάτε! Ακίνητοι.
-Ποιος είναι αυτός; -Ασφάλεια.
Η Γκεστάπο;
Πολλοί δεν είναι;
-Τι έπαθε αυτός; -Αδέσποτη σφαίρα.
Τον λένε Τζόνσον, είναι Αμερικανός.
-Άτυχος. Πάρτε τον. -Μάλιστα, κύριε.
Πες τους να προσέξουν.
Προσοχή, παρακαλώ.
Όλα αυτά είναι θλιβερά, αλλά δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Ενδιαφερόμαστε μόνο για τα άτομα...
που παραβίασαν τους κανόνες συμπεριφοράς.
Θα επιλέξουμε ορισμένα άτομα.
Αυτοί που δε θα επιλεγούν, θα φύγουν αμέσως.
Το μέρος αυτό θα παραμείνει κλειστό γι' απόψε.
Αυτός.
Εσύ.
Κι η δεσποινίς.
Σ' έχει τσιμπήσει ποτέ νεκρή μέλισσα;
Ελάτε μαζί μου, παρακαλώ.
Δεν τους ήξερα αυτούς, σας λέω. Ήρθαν για ποτό. Αυτό ξέρω μόνο.
-Λέτε πως δεν τους είχατε ξαναδεί; -Όχι.
Ποιον υποστηρίζετε, κύριε Ζεράρ;
Είμαι υπέρ της Γαλλίας.
Καλό αυτό. Να συνεχίσετε έτσι.
Να προτείνουμε στον κύριο Ζεράρ...
την επόμενη φορά που θα μπουν στο μαγαζί του ύποπτα άτομα...
να μας ειδοποιήσει.
Έτσι, μπορεί να αποτρέψει τις αιματοχυσίες στην πόρτα του.
Το μαγαζί είναι για όλους.
Πώς θα ξέρω ποιος είναι ύποπτος και ποιος όχι;
-Νομίζω πως θα καταλάβετε. Καληνύχτα. -Τέλος. Μπορείτε να φύγετε.
-Τους πιάσατε όλους; -Ο Μποκλέρ κι ο Εμίλ ξέφυγαν.
-Πώς; -Πήδηξαν από το κάρο κι έτρεξαν.
-Ψάξτε όλα τα μέρη στη λίστα. -Μάλιστα, κύριε.
-Συνεχίστε. -Γνωρίζατε αυτούς τους άντρες;
Όχι.
-Δεν τους είδατε καθόλου στο καφέ; -Όχι.
Ποια η σχέση σας με τον νεκρό;
-Νοίκιαζε το πλοίο μου για ψάρεμα. -Εννοείτε πως το είχε νοικιάσει.
Τα εισιτήρια στο πορτοφόλι του δείχνουν πως θα έφευγε την αυγή.
Δε βρέθηκαν χρήματα πάνω του ή στο πορτοφόλι του.
Μόνο μερικές αμερικανικές ταξιδιωτικές επιταγές.
Το συνήθιζε αυτό;
Υ πήρχαν 60 δολάρια.
-Τι απέγιναν; -Τα πήρα.
-Γιατί; -Γιατί μου χρωστούσε 825 δολάρια.
Δεν είχατε, λοιπόν, λόγο να τον σκοτώσετε, έτσι δεν είναι;
-Έτσι φαίνεται. -Δυστυχώς, όμως, κάποιος το έκανε.
Κατά συνέπεια, πήρατε την πρωτοβουλία...
να πάρετε μέρος του χρέους.
-Σωστά. -Έχετε αυτά τα χρήματα;
Σας παρακαλώ.
Παρακαλώ, καπετάνιε.
Αυτά είναι δικά μου.
Πώς το ξέρουμε;
Ευχαριστώ. Μην ανησυχείτε.
Τα χρήματα κατάσχονται από μια κυβέρνηση, που σαν τη δική σας...
έχει ειρηνικές σχέσεις με τον κόσμο.
Αν ο ισχυρισμός σας είναι αληθής, θα σας δοθούν πίσω.
Δεσποινίς. Τελειώσαμε μαζί σας.
''Μπράουνινγκ, Μαρί. Αμερικανίδα, ετών 22.''
Πόσο καιρό είστε στο Φορ ντε Φρανς;
Ήρθα με το αεροπλάνο το απόγευμα.
-Μένετε; -Στο ξενοδοχείο Μαρκί.
Από πού έρχεστε;
Από το Τρινιντάντ. Πορτ οφ Σπέιν.
Και πριν απ' αυτό, από πού, δεσποινίς;
-Από την πατρίδα, μήπως; -Όχι. Από τη Βραζιλία, από το Ρίο.
-Μόνη; -Ναι.
-Γιατί ήρθατε εδώ; -Να αγοράσω ένα καινούριο καπέλο.
Γιατί;
Για να αγοράσω ένα καινούριο... καπέλο.
Διαβάστε την ετικέτα. Μπορεί να με πιστέψετε τότε.
Δεν αμφέβαλλα ποτέ για σας, δεσποινίς.
Μόνο που ο τόνος της φωνής σας δε μου άρεσε.
Θα σας ξαναρωτήσω.
Γιατί ήρθατε εδώ;
Δεν είχα αρκετά χρήματα για να συνεχίσω το ταξίδι.
Τώρα μάλιστα. Πού ήσασταν όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί;
-Ήμουν... -Δε χρειάζεται να απαντήσεις.
-Σκάσε εσύ. -Μην απαντήσεις.
-Σου είπα να σκάσεις. -Άντε. Χτύπα με.
Ελάτε, καπετάνιε. Δεν πρόκειται για καυγά.
Θέλουμε να ανακαλύψουμε την αλήθεια.
Δε θα τα καταφέρετε χτυπώντας τον κόσμο.
Είναι κακοτυχία.
Θα δούμε.
Αν χρειαστεί να σας ανακρίνουμε κι άλλο, θα είστε στο ξενοδοχείο;
Δεν ξέρω πώς θα πάω κάπου, εφόσον έχετε το διαβατήριο και τα λεφτά μου.
Θα σας δώσουμε πίσω το διαβατήριο.
Όσο για τα χρήματα...
αν είναι δικά σας, αυτό θα διευθετηθεί εν καιρώ.
Προτείνετε να δω τον Αμερικανό πρόξενο για να σας βοηθήσει;
Είναι δικαίωμά σας.
Εδώ που τα λέμε, ποιον υποστηρίζετε;
-Κοιτάω τη δουλειά μου. -Μπορώ...
Δε χρειάζομαι συμβουλές για να συνεχίσω να το κάνω.
-Καληνύχτα, καπετάνιε. -Ας φύγουμε από δω.
Δεν καταλαβαίνω τίποτα. Άλλωστε, μόλις ήρθα.
Ήρθες στη μέση ενός μικρού πολέμου.
Τι ακριβώς γίνεται;
Τα παιδιά που αφήσαμε εντάχτηκαν στο Βισί. Ξέρεις τι είναι αυτό;
-Όχι, ακριβώς. -Έχουν το Ναυτικό με το μέρος τους.
-Είδες το πλοίο στο λιμάνι; -Ναι.
Οι άλλοι τους οποίους πυροβολούσαν, ήταν οι Ελεύθεροι Γάλλοι.
-Ξέρεις τι είναι; -Δεν μπορώ να πω ότι γίνεται πιο σαφές.
Οι περισσότεροι στο νησί, οι ντόπιοι, είναι πατριώτες.
Υποστηρίζουν τον ντε Γκολ, αλλά μέχρι στιγμής δεν έκαναν και πολλά.
-Έχουμε μπλεξίματα; -Όχι, Έντι.
-Τους είδα που σ' έπιασαν και φοβήθηκα... -Όλα είναι καλά.
Πήγαινε να κοιμηθείς.
Θα σ' έβγαζα. Με ξέρεις.
Σε ξέρω, Έντι. Γύρνα πίσω στο πλοίο.
-Χάρι, μπορείς... -Όχι.
-Μα... -Όχι άλλο απόψε, Έντι. Στρίβε.
-Θα 'θελα ένα ποτό. -Μπορούμε να πιούμε ένα εδώ.
ΖΟΜΠΙ
Τι θα πιείτε, κύριε;
Τι θα...
Απλώς ρίχνουμε μια ματιά.
Άλλαξες γνώμη;
Δεν έχουμε λεφτά. Οι τύποι μού τα πήραν όλα.
Το ξέχασα κι εγώ.
Ίσως να μπορέσω να κάνω κάτι.
Ήταν κουραστική μέρα και διψάω.
Επέλεξες, ή όχι ακόμα;
Δε σε πειράζει, έτσι;
Αν διψάς, πήγαινε. Αν κουραστώ να περιμένω, θα είμαι στο ξενοδοχείο.
Εντάξει.
Επιτρέπετε;
Ευχαριστώ.
Γεια.
Έλα μέσα.
-Είσαι θυμωμένος, έτσι; -Γιατί να είμαι;
-Δε φέρθηκα και πολύ καλά, ε; -Τα πήγες μια χαρά.
Πήρες το μπουκάλι, έτσι;
-Είσαι θυμωμένος; -Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι. Δε δίνω...
Το ξέρω. Δε δίνεις δεκάρα για το τι κάνω.
Όμως, όταν το κάνω, θυμώνεις. Άλλωστε, εσύ μου το είπες.
-Εγώ σου το είπα; -Μου είπες να πάω, έτσι δεν είναι;
Σωστά. Μάλλον το είπα. Ήσουν πολύ καλή.
Ευχαριστώ.
-Θα προτιμούσες να μην; -Να μην τι;
Έκανα τέτοια πράγματα.
-Γιατί ρωτάς εμένα; -Θα 'θελα να ξέρω.
-Απ' όλα τα παράλογα... -Εντάξει. Δε θα το ξανακάνω.
-Δε σου ζήτησα... -Το ξέρω.
Μην ανησυχείς. Δεν παρατάω κάτι για το οποίο νοιάζομαι.
Είναι πανεύκολο, άλλωστε.
Άντρες σαν κι αυτόν. Ένα μάτσο...
Εγώ δεν πρέπει να μιλάω. Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.
Πόσο καιρό είσαι μακριά από την πατρίδα;
-Ήρθε η ώρα γι' αυτό, έτσι; -Ώρα για τι;
Την ιστορία της ζωής μου. Από πού θέλεις ν' αρχίσω;
Έχω μια ακριβή εικόνα ήδη.
-Ποιος σου μίλησε; -Εσύ.
-Το χαστούκι που σου έριξαν. -Τι σχέση έχει αυτό;
Ούτε καν έκλεισες τα μάτια. Θέλει πολλή εξάσκηση αυτό.
Ναι, ξέρω πολλά για σένα, Λεπτούλα.
Την επόμενη φορά που θα με χαστουκίσουν, πρέπει να κάνω κάτι.
-Ξέχασες το ποτό σου. -Δεν το θέλω.
-Ποιος θύμωσε τώρα; -Εγώ.
-Ποιος είναι; -Εγώ.
Η πόρτα είναι ξεκλείδωτη.
-Ξέχασες το μπουκάλι σου. -Είπα πως δεν το θέλω.
Είσαι θυμωμένη, σωστά;
Σε ρώτησα κάτι. Δε μου απάντησες.
Είπα πως είσαι θυμωμένη, δεν είσαι;
Κοίτα, είμαι κουρασμένη και θέλω να κοιμηθώ.
Δεν είναι κακή ιδέα. Τι σε νευρίασε τόσο;
-Είμαι έτσι από τότε που σε γνώρισα. -Οι περισσότεροι το παθαίνουν αυτό.
Μια ματιά κι αποφάσισες τι ήθελες να σκεφτείς για μένα.
Ήσουν... Τι ωφελεί;
Συνέχισε. Λέγε.
Δε με ξέρεις, Στιβ.
Δεν έπιασε.
Αγόρασα αυτό το μπουκάλι για να σε κάνω να νιώσεις φτηνός.
Ούτε αυτό έπιασε.
Αντίθετα, εγώ είμαι αυτή που νιώθει φτηνή.
Δεν έχω ξανανιώσει έτσι.
Ήθελα...
πίστευα πως ίσως...
Άντε. Φύγε από δω, πριν γελοιοποιηθώ τελείως.
Πόσο καιρό λείπεις από την πατρίδα σου;
Δε σε...
Περίπου έξι μήνες.
Θα πας πίσω;
-Πώς; -Τι θα κάνεις εδώ;
Δεν ξέρω. Θα βρω δουλειά, μάλλον.
Δύσκολο να βρεις δουλειά. Δε νομίζω να σου αρέσει εδώ, άλλωστε.
Σου θυμίζω κάποιαν, Στιβ;
Είναι κάτι εντελώς καινούριο για μένα. Μου αρέσει.
Θα γυρνούσες πίσω, αν μπορούσες;
Θα πήγαινα περπατώντας...
αν δεν υπήρχε όλο αυτό το νερό.
Σταμάτα ν' ανησυχείς, μικρή. Θα γυρίσεις πίσω.
-Τι στο... -Να πάλι το μπουκάλι.
Αρχίζει να γίνεται πρόβλημα, έτσι;
-Θέλεις ένα ποτό; -Όχι.
Εσύ ήσουν κουρασμένη και πήγαινες για ύπνο.
Το ξέρω. Έτσι νόμιζα κι εγώ. Μ' έκανες να σκεφτώ.
-Είπες ότι μπορείς να με βοηθήσεις. -Σωστά.
Πώς, όμως, θα το κάνεις αυτό αν...
Θα δεχτείς τη δουλειά μ' εκείνους τους άντρες που ήρθαν με τον Φρέντσι;
Ναι, αν βρω ό,τι έχει απομείνει απ' αυτούς.
Πέταξα πάνω από το Νησί του Διαβόλου. Δε μοιάζει με πολυτελές θέρετρο.
-Έτσι άκουσα κι εγώ. -Δε θέλω να γίνω η αιτία...
Μη φανταστείς πως το κάνω για να σε βοηθήσω μόνο. Χρειάζομαι λεφτά.
Δε θα σε βοηθήσει ο Φρέντσι, χωρίς να το κάνεις αυτό;
Δε θέλω τη βοήθειά του.
Μην το κάνεις, εντάξει Στιβ;
-Εσύ δε μου ζήτησες... -Μην το κάνεις.
Γιατί δεν παίρνεις το μπουκάλι να πας για ύπνο;
Ορίστε. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις αυτά;
Νόμιζα πως είπες ότι είσαι απένταρη.
Είσαι καλή. Πολύ καλή.
''Θα πήγαινα πίσω με τα πόδια, αν δεν υπήρχε όλο αυτό το νερό.''
-Ποιο ήταν το κορίτσι, Στιβ; -Ποιο κορίτσι;
Αυτό που σε έκανε να έχεις καλή γνώμη για τις γυναίκες.
Πρέπει να ήταν φοβερό κορίτσι.
Νομίζεις πως σου είπα ψέματα, έτσι;
Τυχαίνει να είναι 30 δολ. εδώ.
Δε φτάνουν για εισιτήριο πλοίου ή άλλο εισιτήριο.
Αρκετά για να πω ''όχι'' αν θέλω.
Και μπορείς να τα πάρεις αν θέλεις.
Συγνώμη, Λεπτούλα.
Ακόμα πιστεύω πως είσαι πολύ καλή και δε θα...
Το ξέχασα. Δε θα έπαιρνες τίποτα από κανένα, σωστά;
Έτσι είναι.
Ξέρεις, Στιβ...
δεν είναι δύσκολο να σε καταλάβει κανείς. Μόνο μερικές φορές.
Μερικές φορές ξέρω ακριβώς τι θα πεις.
Τις περισσότερες φορές. Τις υπόλοιπες...
Τις υπόλοιπες είσαι απλώς εκνευριστικός.
-Γιατί το έκανες αυτό; -Αναρωτιόμουν αν μου άρεσε.
Τι αποφάσισες;
Δεν ξέρω ακόμα.
Είναι ακόμα καλύτερο όταν βοηθάς.
Σίγουρα δε θ' αλλάξεις γνώμη γι' αυτά;
Αυτά μου ανήκουν, όπως και τα χείλη μου. Δε βλέπω καμία διαφορά.
Εγώ βλέπω.
Εντάξει.
Δε χρειάζεσαι να προσποιείσαι μαζί μου.
Δε χρειάζεται να λες και να κάνεις τίποτα.
Το παραμικρό.
Ίσως μόνο να σφυρίζεις.
Ξέρεις να σφυρίζεις, έτσι Στιβ;
Σουφρώνεις τα χείλη σου και φυσάς.
Συνέχισε να παρακολουθείς.
Εντάξει. Έφυγαν.
Συνέχισε.
Φτάνεις στη σταβέντο ακτή της Ανγκίλα από το νότο.
Τρία χιλιόμετρα περίπου από τον κάβο.
-Έχει έναν ορμίσκο και μια προβλήτα; -Το ξέρεις, λοιπόν.
-Κανονίστηκε το σινιάλο; -Θα σου δείξει ο Εμίλ.
-Ο Εμίλ δε θα είναι εκεί. -Γιατί;
Θα το κάνω όπως θέλω εγώ. Θα πάω μόνος μου.
Ποια είναι τα σινιάλα;
Αναβοσβήνεις ένα φως στην ακτή. Εκείνοι θα αναβοσβήσουν δύο.
Το ένα πάνω από το άλλο. Θα φέρεις πίσω δύο ανθρώπους.
-Πώς θα τους γνωρίσω; -Δεν τους ξέρουμε.
Ξέρουμε μόνο το όνομα του ενός. Πολ ντε Μπουρσάκ.
Φτάνει αυτό. Πώς θα τους φέρω εδώ;
Ξέρεις το ακρωτήρι Σαιντ Πιερ;
-Ένα πλοίο θα σε συναντήσει εκεί. -Να είσαι στο πλοίο αυτό, Φρέντσι.
Θα φύγω γύρω στο μεσημέρι. Υ ποτίθεται για ψάρεμα.
Με λίγη τύχη και χωρίς περίπολο, θα 'μαι στο Σαιντ Πιερ τα μεσάνυχτα.
Δε θα έχω ανάψει φώτα, γι' αυτό να προσέχεις.
Κάτι ακόμα, κε Μόργκαν.
Χθες βράδυ αρνηθήκατε οποιαδήποτε σχέση μαζί μας.
Γιατί αλλάξατε γνώμη;
Χρειάζομαι τα χρήματα τώρα. Χθες το βράδυ όχι.
-Αν ξέρατε τι σημαίνει αυτό για μας... -Δε θέλω να ξέρω.
Χαίρομαι που είστε στο πλευρό μας.
Δεν είμαι. Θα πληρωθώ γι' αυτό.
Κι επίσης, θα ήθελα τα χρήματα τώρα.
Αν ήμουν στη θέση σου, δε νομίζω πως θα εμπιστευόμουν τον κο Μόργκαν.
Κοίταξε γιατρός το πόδι του;
Όχι. Παρακολουθούν όλους τους γιατρούς που μας υποστηρίζουν.
-Δε χτύπησε κόκαλο; -Όχι, απ' όσο μπορώ να δω.
Είναι τυχερός. Γιατί βάλατε το μαξιλάρι;
-Γιατί όχι; -Δεν πονάει πολύ έτσι.
Πρέπει να πονάει, να το αντέξεις...
εκτός κι αν θέλεις να πάθεις γάγγραινα.
Εντάξει, θα το πάρω αυτά.
Είσαι γιατρός;
Όχι. Αλλά έχω φροντίσει αρκετά τραύματα από σφαίρες.
Μπορείτε να με εμπιστευθείτε.
Καλή τύχη, Χάρι.
Όλα εντάξει.
-Λίγο καφέ ακόμα, δεσποινίς; -Ναι, παρακαλώ.
-Τι είναι αυτό που παίζεις; -Είπες τίποτα;
Πώς τον λένε αυτόν τον σκοπό;
Δεν έχει όνομα ακόμα. Απλώς έπαιζα με τους στίχους.
Δεν είναι και τόσο καλοί. Θέλεις να τ' ακούσεις;
Ναι.
Κάπως έτσι.
-Μέχρι εδώ έχω γράψει. -Μ' αρέσει.
Ναι. Αν έβρισκα το σωστό στίχο.
-Καλημέρα, Κρίκετ. -Καλημέρα, Χάρι.
-Καλημέρα, Λεπτούλα. -Γεια.
-Πώς κοιμήθηκες; -Ο καλύτερος ύπνος εδώ και καιρό.
-Θα πιεις καφέ; -Όχι, ευχαριστώ. Έχω πιει.
Σηκώθηκες νωρίς. Τι έκανες;
Σου πήρα εισιτήριο για το αεροπλάνο σήμερα το απόγευμα. Φεύγει στις 4:00.
-Προλαβαίνεις; -Σίγουρα.
Πήρες τη δουλειά, έτσι;
Σκέφτηκα πως έτσι δε θα χρειαζόταν να βρέξεις τα πόδια σου.
Ναι. Σωστά.
-Αυτό ήθελες, έτσι δεν είναι; -Ναι.
Απλώς...
-Θέλεις να φύγω; -Ναι, θέλω να φύγεις.
Εντάξει, Στιβ.
Θα τη βοηθήσεις να πάρει το αεροπλάνο, Κρίκετ.
Βεβαίως, Χάρι.
Θα είμαι πολύ απασχολημένος από δω και πέρα, άρα μάλλον δε θα σε ξαναδώ.
-Αν ποτέ βρεθώ κοντά... -Ναι, να το κάνεις.
Θ' αφήσω τη διεύθυνσή μου στον Φρέντσι για να με βρεις.
Ίσως να έχω μάθει να σφυρίζω μέχρι τότε.
-Αντίο, Λεπτούλα. -Αντίο, Στιβ.
Ήταν ωραίο, όσο κράτησε.
Ίσως να είναι καλύτερα έτσι, Λεπτούλα.
Δεν ξέρω.
Δεν τον γνωρίζεις πολύ καιρό. Είναι αστείος τύπος.
-Πώς είσαι, Χάρι; Πώς πάνε τα πράγματα; -Καλά. Σου είπα να μείνεις στο ξενοδοχείο.
-Ήξερα πως θα έβγαινες. -Ποιος σ' το είπε αυτό;
Δεν μπορείς να με ξεγελάσεις, Χάρι. Ήταν ολοφάνερο.
-Μπορώ να έχω ένα μικρό... -Δε θα έρθεις.
Μπορώ να έχω ένα μικρό ποτό, μια γουλίτσα μόνο;
-Έλα, Έντι. Βγες έξω. -Τι τρέχει;
Δεν υπάρχει λόγος να θυμώνεις μαζί μου. Ηρέμησε. Έχεις...
Εγώ δε θα το 'κανα αυτό σ' εσένα.
Σωστά, δε θα το 'κανες. Δε θα σε πάρω μαζί μου, αυτό είναι όλο.
-Και γιατί με χτυπάς; -Για να με πιστέψεις.
-Δε μου φέρεσαι τίμια. -Σε ποιον φέρεσαι τίμια;
Θα πρόδιδες και την ίδια τη μάνα σου. Εσύ ο ίδιος μου το είπες.
Αστειευόμουν.
Ευχαριστώ, Χάρι. Ήξερα πως ήσουν φίλος.
-Γιατί, όμως, δε με παίρνεις μαζί; -Γιατί δε σε θέλω.
Είσαι απλώς θυμωμένος, ξέρεις.
Δεν πειράζει, παλιόφιλε, σύντομα θα χαρείς που θα με δεις.
Εντάξει. Βγες από κει.
Εγώ είμαι, Χάρι.
Πώς ανέβηκες πάλι στο πλοίο;
Πήγα και πήρα μερικά μπουκάλια μπίρα.
Έπειτα, μπήκα κρυφά, όσο εσύ ήσουν στη μηχανή.
-Ήξερα πως θα μ' έπαιρνες μαζί. -Όχι.
Αν γινόταν να γυρίσεις κολυμπώντας, θα σε πετούσα έξω.
Είσαι αστείος. Πρέπει να είμαστε ενωμένοι, όταν έχουμε πρόβλημα.
-Πώς ξέρεις ότι έχω μπλεξίματα; -Δε με ξεγελάς. Πάντα το ξέρω.
Πού πάμε, Χάρι;
Τι θα έκανες αν κάποιος σε πυροβολούσε;
Να με πυροβολούσε; Με όπλο;
-Ποιος θα με πυροβολήσει; -Αν είσαι τυχερός, κανείς.
Πού πάμε; Τι θα κάνουμε;
Θα σου πω όταν έρθει η ώρα. Φέρε τα σύνεργα για το ψάρεμα.
Δε χαίρεσαι που ήρθες;
Όχι.
-Ορίστε. Φόρα αυτό. Κάνει κρύο. -Εντάξει είμαι, Χάρι.
Δε μου λες, τι συμβαίνει;
-Τι τρέχει; -Τίποτα.
Σίγουρα κάτι τρέχει. Τι τα θέλεις όλα αυτά τα όπλα;
Αν πέσουμε σε καρχαρία ή κάτι άλλο.
Καρχαρία; Τη νύχτα;
Ή κάτι άλλο; Τι εννοείς μ' αυτό;
-Πρόσεχε την πορεία σου. -Τι συμβαίνει;
Πάμε σε μια δουλειά. Θα σου πω τι να κάνεις όταν έρθει η ώρα.
Δουλειά;
Τι είδους δουλειά; Τι περιμένεις να κάνω;
Ξέρεις να το χειρίζεσαι αυτό;
Φυσικά και ξέρω. Όλοι ξέρουν να χειρίζονται ένα όπλο.
Τραβάς τον κόκορα και πατάς τη σκανδάλη. Ξέρεις πως το ξέρω αυτό.
Ανόητες ερωτήσεις. Αν ξέρω να χειρίζομαι όπλο.
-Γιατί να χρειαστώ όπλο; -Αναρωτιόμουν αν μπορούσες.
Ξέρεις πως μπορώ.
Χάρι, μερικές φορές φέρεσαι ανόητα. Τελείως βλακωδώς.
Μερικές φορές νομίζω πως δεν προσέχεις αυτά που λέω.
Θα είναι τόσο άσχημα, Χάρι;
Δεν ξέρω ακόμα. Όλα εξαρτώνται από το πόσο τυχεροί είμαστε.
Γι' αυτό δεν ήθελες να με πάρεις μαζί.
Ήξερα πως υπήρχε κάποιος άλλος λόγος. Δεν ήσουν καθόλου θυμωμένος μαζί μου.
Φοβόσουν μην πάθω τίποτα. Εμένα σκεφτόσουν.
Πρόσεχε την πορεία, Έντι.
Νιώθω καλύτερα τώρα, Χάρι. Θα τα καταφέρω. Θα δεις.
Τι συμβαίνει; Γιατί με κοιτάζεις έτσι;
Γιατί γελάς;
Ένα αστείο, για το οποίο κανείς δεν ξέρει την απάντηση.
Τι αστείο;
Αν θα τα καταφέρεις ή όχι.
Μην το λες αυτό, Χάρι. Είμαι καλός άνθρωπος. Ξέρεις πως είμαι.
Είσαι, αλλά πας πέρα δώθε. Κράτα την πορεία σου.
Γιατί πάντα...
Μπορώ να πιω ένα; Δε θέλω να έχω συμπτώματα στέρησης.
Ένα μικρό. Θέλω να είσαι γενναίος, όχι άχρηστος.
Ευχαριστώ, Χάρι.
Τι συμβαίνει, Χάρι;
-Ποιος είναι αυτός; Τι θα κάνουμε; -Θα παραλάβουμε δυο τύπους.
Άκου τι θέλω να κάνεις. Πάρε το όπλο και πήγαινε πίσω στην πρύμνη.
Αν γίνει τίποτα, άρχισε να πυροβολείς. Όχι εμένα όμως.
Κι αν συμβεί κάτι σ' εσένα; Τι θα κάνω τότε;
Πού να ξέρω; Αυτοπροσκαλέστηκες στο ταξίδι, δε σε κάλεσα εγώ.
Εντάξει, πήγαινε εκεί πίσω.
Με λένε Χάρι Μόργκαν. Μ' έστειλε ο Μποκλέρ.
Πάρε το φως από το πρόσωπό μου.
-Τι έπαθε ο Μποκλέρ; -Είχε κάποια μπλεξίματα.
-Πώς σε λένε; -Ντε Μπουρσάκ.
Αυτό είναι το όνομα. Εντάξει είναι, Έντι.
Επιβιβαστείτε.
Περίμενε λίγο. Δεν ανέφερε τίποτα για γυναίκα.
Επιτρέψτε μου. Η σύζ υγός μου, η κυρία ντε Μπουρσάκ.
Χαίρω πολύ.
Για ποιο λόγο φέρνεις μια...
Υ πέγραψες την καταδίκη σου. Ας φύγουμε από δω.
Εντάξει, Έντι. Ηρέμησε τώρα.
Μην τ' αφήσεις. Δε φτάσαμε σπίτι ακόμα.
Αν κρυώνει, μπορείτε να την πάτε στην καμπίνα.
Κε Μόργκαν, ποιος είστε;
Είναι δικό μου το πλοίο. Ο Μποκλέρ με πληρώνει για να σας πάω στη Μαρτινίκα.
Δεν είστε δικός μας. Δεν μας υποστηρίζετε.
Δεν καταλαβαίνω.
Δεν καταλαβαίνω τι είδους πόλεμο κάνετε...
σέρνοντας τις γυναίκες σας μαζί σας. Δεν τις χορταίνετε στο σπίτι;
-Είπατε πως πληρώνεστε γι' αυτό. -Σωστά.
Τότε, αφήστε τα λόγια και πηγαίνετέ μας στη Μαρτινίκα.
Εκεί πάμε τώρα.
-Τι τρέχει, Χάρι; -Μη μιλάς.
Νόμισα πως είδα κάτι εκεί πέρα.
Άκου.
-Τι είναι; -Δεν ξέρω.
Πάψτε. Τ' άκουσες αυτό;
Είναι η ακτοφυλακή;
Δεν αναγνωρίζεις τις μηχανές; Μάλλον είναι κάπου κοντά.
Μείνε στο τιμόνι. Περίμενε λίγο. Δώσε μου το όπλο.
Δεν μπορείς να τους πολεμήσεις, Χάρι.
Τι τρέχει μ' εσένα;
Έπρεπε να μου λες πόσο καλός είσαι.
Μπορώ να το κάνω. Τι θέλεις να κάνω;
Αν είμαστε τυχεροί, τίποτα. Αν όχι, πάρε το πλοίο και φύγετε γρήγορα από δω.
-Τι σημαίνει αυτό, κε Μόργκαν; -Μπλεξίματα, αν μας δουν.
-Τι μπορούμε να κάνουμε; -Εσείς, τίποτα.
Πέστε κάτω και μείνετε ξαπλωμένοι.
Δεν ξέρω αν θα ωφελήσει σε τίποτα.
-Αν αντισταθείτε, θα σκοτωθούμε. -Σωπάστε κι οι δύο.
Ξαπλώστε κάτω.
Εσείς σώζετε τη Γαλλία. Εγώ θέλω να σώσω το πλοίο μου.
Πάρ' το, Έντι. Πάμε.
Μην πυροβολείς!
Σταθήκαμε τυχεροί πάλι.
Μείωσε ταχύτητα, πορεία στις 160 μοίρες, κι ύστερα φέρε το φαρμακείο.
Δεν είναι πολύ άσχημο.
Δε θα το πάθαινες, αν δεν ανυπομονούσες να παραδοθείς.
Βοήθησέ με να τον βάλω στην καρέκλα.
Άσ' τον. Δε θέλω να αιμορραγεί στο μαξιλάρι μου.
-Ορίστε, Χάρι. -Μπορείς να πιεις ένα ποτό τώρα.
Ευχαριστώ, Χάρι.
Βοήθησέ με να του βγάλω το παλτό.
Ήρεμα τώρα, φίλε.
Εντάξει. Ετοιμαστείτε.
Ο τύπος στο πλοίο θα σε αναλάβει από δω και πέρα.
Μα, δεν καταλαβαίνω.
Μερικοί άνθρωποι περνάνε πολύ καιρό σχεδιάζοντάς το.
Γνωρίζουν περισσότερα απ' ό,τι εμείς.
Αυτός είναι ο ντε Μπουρσάκ.
Αυτός είναι ο άλλος τύπος που θα παραλάμβανα. Η γυναίκα του.
-Με λένε Ζεράρ. -Χαίρω πολύ.
-Ήρεμα. Τον πυροβόλησαν. -Τι συνέβη;
Πέσαμε στην ακτοφυλακή. Θα σου πουν αυτοί.
Θα μείνω τριγύρω λίγο, για να βγείτε στην ακτή.
-Καλή τύχη. -Ευχαριστώ.
Καλησπέρα, Μάμα.
-Νόμιζα πως είπες ότι έφυγε. -Έτσι νόμιζα.
Γεια σου, Στιβ.
Θα την έβαζες στο αεροπλάνο.
-Δεν έφυγε τ' αεροπλάνο; -Έφυγε. Εγώ αποφάσισα να μείνω.
Αλήθεια; Έκανα μεγάλη προσπάθεια για να σε βγάλω από τη χώρα.
-Γι' αυτό δεν έφυγα. -Ναι.
Γυναίκες. Ο άντρας τσακίζεται για να...
Έπρεπε να το περιμένω.
Δε θύμωσες, έτσι;
-Εντάξει είναι. -Πήρα πίσω τα λεφτά του εισιτηρίου.
Αυτό θα βοηθήσει αρκετά. Κράτησέ τα καλύτερα.
-Να χρησιμοποιήσουμε... -Κερνάει αυτή.
-Μόνο μπίρα γι' αυτόν. -Θα το θυμάμαι.
Όλα θα πάνε καλά. Έπιασα δουλειά.
-Να κάνεις τι; -Ο Φρέντσι πιστεύει πως τραγουδάω καλά.
Δικό του είναι το μέρος.
Μερικές φορές με νευριάζεις τόσο που...
Που θα 'κανες τι;
Χάρι, χρειάζομαι τη βοήθειά σου.
Τι είναι πάλι;
Εντάξει. Συνέχισε.
Ο άντρας αυτός πληγώθηκε άσχημα, Χάρι.
Τον κοίταξα. Η σφαίρα τον πήρε ξώφαλτσα και δεν μπήκε βαθιά.
-Δεν έχετε παρά να τη βγάλετε. -Μπορείς εσύ;
Εγώ; Είμαι πιο περιζήτητος από κάθε γιατρό. Θ' αναγνώρισαν το πλοίο μου.
Σύντομα θα με ανακαλύψουν.
-Πρέπει να φύγω από δω. -Δε χρειάζεται να φύγεις.
-Δεν τους έφερες εδώ; -Στο κελάρι.
Γιατί δεν τους έβαζες σε καμιά βιτρίνα να τελειώνεις;
Πρέπει να κάνουμε κάτι. Παρακολουθούν όλους τους δρόμους.
Είδες σε τι μπλέχτηκες με το να μείνεις εδώ;
Είμαι έτοιμη να φύγω όποτε φύγεις.
-Σε παρακαλώ, Χάρι, θα το κάνεις; -Αποκλείεται, Φρέντσι.
Ο λογαριασμός σου στο ξενοδοχείο...
έχει φτάσει στα 6.356 φράγκα.
Έχει δίκιο, Έντι.
Κρατάς λεπτομερή λογαριασμό.
Με χαρά θα ξεχάσουμε το χρέος, αν κάνεις αυτό για μας.
-Και το δικό της λογαριασμό; -Σίγουρα.
-Πρέπει μόνο να βγάλω τη σφαίρα. -Αυτό είναι όλο.
Σωστά πρόβλεψες την αντίδρασή μου, Μάμα, εκτός από ένα πράγμα.
Σου χρωστάω ακόμα το λογαριασμό.
Στο δωμάτιό μου έχει ένα φαρμακείο.
Είναι γκρίζο και γράφει το όνομα του πλοίου.
-Φέρ' το στο κελάρι. -Αμέσως.
Ορίστε το κλειδί. Φέρε και λίγο ζεστό νερό.
Από δω, Χάρι.
Μπορώ να βοηθήσω;
Μείνε κρυμμένος. Αν συναντήσεις αστυνομία...
-μην ξεχάσεις ό,τι σου είπα να τους πεις. -Τι μου είπες, Χάρι;
Μείνε κρυμμένος, Έντι.
Θυμάμαι.
Τι θέλεις εδώ;
Θα σου πω. Με προσκάλεσαν. Εκείνος.
-Δεν είσαι γιατρός. -Όχι.
-Πού είναι ο γιατρός; -Κάνε υπομονή.
Έκανα υπομονή. Πώς ξέρω αν γνωρίζεις τι κάνεις;
-Δεν ξέρεις. -Στάσου ένα λεπτό.
Πόση ώρα είναι αναίσθητος;
Μερικά λεπτά μόνο.
Έχει πυρετό κι ο σφυγμός του είναι λίγο αδύναμος.
Θα γίνει καλά, μόλις βγάλουμε τη σφαίρα.
-Μην τον αγγίξεις. Ακούς; -Εντάξει. Δεν πληρώνομαι.
Δεν ξέρει τι λέει. Είναι εκτός εαυτού.
-Ποια είναι; -Χάρι, υποσχέθηκες.
Θέλεις να βοηθήσεις τον άντρα σου, έτσι; Τότε σκέψου λογικά.
Δε βρίσκουμε γιατρό, χωρίς να αποκαλύψουμε τίποτα.
Άλλωστε, τις ίδιες πιθανότητες έχει να τον κάνει καλά.
Δε θα σε αφήσω να το κάνεις.
Γιατί όχι; Δε διαφέρει από κάποιον άλλο.
Είναι λίγο πιο άρρωστος μόνο. Σημαίνει πως δεν αξίζει πολλά.
Μπορείς να με χτυπήσεις αργότερα.
-Γεια σου, Λεπτούλα. -Γεια.
Δις Μπράουνινγκ, κα ντε Μπουρσάκ.
Μην κάνεις τη ζόρικη στη Λεπτούλα. Θα σε χαστουκίσει.
Αυτό είπες πως θα έκανες, σωστά;
Φέρε εδώ το νερό.
-Στάσου λίγο... -Προσπαθεί να σε βοηθήσει.
-Ποια είσαι; -Καμία. Μια ακόμη εθελόντρια.
-Πού θέλεις το νερό; -Στη λεκάνη αυτή.
-Καίει; -Είναι βραστό.
Εντάξει, λοιπόν. Βάλ' το εκεί και ρίξε αυτό μέσα.
-Φύγε από δω. Ίσως δε σου αρέσει αυτό. -Μια χαρά θα είμαι.
Τότε πάρε αυτό.
-Τι είναι; -Χλωροφόρμιο.
Στάσου στο προσκέφαλο. Αν συνέλθει όσο βγάζω τη σφαίρα...
βάλε λίγο σε μπαμπάκι και δώσ' του το να το μυρίσει.
Μην το ανοίξεις μέχρι να σου πω.
Βγάλε μου τρεις τέσσερις.
Τζορτζ, φέρε τη λάμπα λίγο πιο κοντά για να βλέπω τι κάνω.
Καλά είναι εκεί.
Εντάξει, Λεπτούλα.
Κράτα λίγο αυτό.
Ήρεμα, μικρέ.
Εντάξει, άνοιξέ το και δώσ' του λίγο.
Τζορτζ, κράτα κάτω το κεφάλι του.
Έλα, κάνε γρήγορα.
Ωραία. Μην ανησυχείς γι' αυτήν. Πάρε το δοχείο.
-Έχει μείνει καθόλου; -Νομίζω πως είναι αρκετό.
Περίμενε, δεν το χρειαζόμαστε. Έχασε κι αυτός τις αισθήσεις του.
Χαμήλωσε λίγο τη λάμπα.
Φρέντσι, φέρε κοντά τη λεκάνη.
Κάνε λίγο αέρα, αλλιώς θα χάσουμε όλοι τις αισθήσεις μας.
Ορίστε, Φρέντσι. Να η σφαίρα σου.
Σου 'πα πως ήταν ξώφαλτση. Αλλιώς, θα τσάκιζε το κόκαλο.
Εντάξει, δεν το χρειάζομαι αυτό.
Επιδέστε τον. Έχει γάζες στο κουτί.
Πρέπει να πάρω τη νοσοκόμα από δω, αλλιώς δε θα συνέλθει ποτέ.
Τι προσπαθείς να κάνεις, να μαντέψεις το βάρος της;
Είναι πιο βαριά απ' όσο νομίζεις.
-Άνοιξε λίγο τα ρούχα της. -Μια χαρά τα πήγες εσύ.
Καλύτερα να φροντίσεις το σύζ υγο.
-Δε θα με εγκαταλείψει. -Ούτε αυτή.
Πειράζει να της δώσω να μυρίσει λίγο απ' αυτό;
Συνήλθες πάλι.
Ήσουν τυχερός. Λιποθύμησες.
Τι συνέβη; Πρέπει...
Θα τα πούμε το πρωί. Κοίταξε να κοιμηθείς λίγο.
Ευχαριστώ.
Γιατί ήρθες μαζί του σ' ένα τέτοιο ταξίδι;
Τον αγαπώ. Θέλω να είμαι μαζί του.
-Είναι ένας λόγος. -Ορίστε κι άλλος ένας λόγος.
Μου είπαν να έρθω, οι άνθρωποί μας.
Είπαν πως κανένας άντρας δεν ήταν καλός αν άφηνε κάποιον στη Γαλλία...
για να τον βρουν και να τον πιάσουν οι Γερμανοί.
-Λογικό αυτό. -Τους είπα πως θα ήμουν εμπόδιο...
πως θα ήμουν άχρηστη, πως φοβόμουν.
Το χειρότερο, όμως, είναι πως ήταν πολύ δύσκολο να μ' έχει μαζί του...
γιατί τον έκανα κι εκείνον έτσι. Τώρα φοβάται.
Δεν τον εφηύρε εκείνος.
-Τι πράγμα; -Το φόβο.
Ευχαριστώ, κε Μόργκαν.
Πέρασε ο πυρετός.
Νομίζετε...
Δεν είμαι γιατρός, αλλά μου φαίνεται μια χαρά.
Όταν ξυπνήσει, δώστε του άλλο ένα από αυτά τα χάπια.
-Κε Μόργκαν, εγώ... -Δε θα λιποθυμήσετε πάλι;
Όχι, απλά προσπαθώ να πω κάτι και δεν μπορώ.
Ορίστε, πείτε το. Δε θα σας δαγκώσω.
Αν δεν ήσασταν εσείς, ο Πολ μπορεί...
λυπάμαι για τον τρόπο που φέρθηκα.
Δε λυπάστε γι' αυτό, αλλά για το ότι γελοιοποιηθήκατε.
Γελοιοποιήθηκα, έτσι δεν είναι;
Δε θυμώνω που το λέτε αυτό.
Δε νομίζω να θυμώσω ξανά με οτιδήποτε πείτε.
Άλλη μια τρελή γυναίκα. Τώρα, πώς μπορείς...
Καλημέρα. Συγνώμη που διακόπτω, αλλά σας έφερα πρωινό.
-Καλημέρα. -Πώς είναι ο ασθενής σας;
-Θα γίνει καλά... -Μήπως δεν τον είδατε πρόσφατα;
Θα γίνει καλά. Θα περάσω το βράδυ.
-Αν με χρειαστείτε νωρίτερα, τηλεφωνήστε. -Εντάξει.
Ναι, ελπίζω να έχετε όλα όσα χρειάζεστε εδώ.
Τα αυγά ίσως είναι παραβρασμένα...
-Δεν πειράζει, έτσι μ' αρέσουν. -Είστε τυχερή. Δεν είναι;
Θα κοιμηθώ λίγο και θα σε δω αργότερα.
Ευχαριστώ.
-Τι θέλεις; -Ένα σπίρτο.
Ευχαριστώ. Τώρα θέλω τσιγάρο.
Άσε, μπορώ να το κάνω εγώ. Έλα, άσε με να βοηθήσω.
Όταν έρθει η ώρα να βγάλω τα παπούτσια μου, θα τα βγάλω μόνος μου.
Εντάξει.
-Θέλεις κάτι να φας; -Όχι.
-Κάτι για πρωινό; -Το μόνο που θέλω είναι να κοιμηθώ.
Καλή ιδέα. Μπορώ να σε βοηθήσω σ' αυτό.
-Πού πας τώρα; -Να σου ετοιμάσω ένα ωραίο ζεστό μπάνιο.
Θα κοιμηθείς καλύτερα.
Δε θέλω να μου βγάλεις τα παπούτσια, ούτε να μου φτιάξεις πρωινό...
ούτε να μου ετοιμάσεις ζεστό μπάνιο...
-δε θέλω να... -Δεν υπάρχει κάτι να κάνω, Στιβ;
-Ναι, πάρε το... -Ξέρετε, κε Μόργκαν...
δε θυμώνω όταν το λέτε αυτό.
Δε νομίζω να θυμώσω ξανά με οτιδήποτε πείτε.
Πώς τα πάω, Στιβ, έχει αποτέλεσμα τη δεύτερη φορά;
Ήθελες να κάνεις κάτι για μένα, σωστά;
Κάνε μια βόλτα γύρω μου.
Άντε, κάνε μια βόλτα γύρω μου.
-Βρήκες τίποτα; -Όχι.
Όχι, Στιβ. Δε βλέπω χορδές δεμένες πάνω σου. Προς το παρόν.
Μ' αρέσει αυτό...
εκτός από τα γένεια.
Γιατί δεν ξυρίζεσαι...
και θα προσπαθήσουμε ξανά.
-Αργότερα, Φρέντσι. -Χάρι, στάσου.
Ο επιθεωρητής Ρενάρ είναι κάτω. Καλύτερα να κατεβείς.
-Δεν μπορώ, πρέπει να ξυριστώ. -Κρατάει τον Έντι.
Του δίνει να πιει και του κάνει ερωτήσεις.
Το φοβόμουν αυτό.
Ευτυχώς που δε μ' έβαλες στην μπανιέρα.
Πρόσεχε τις χορδές, Στιβ. Μπορεί να σκοντάψεις και να σκοτωθείς.
-Χορδές; Δε βλέπω χορδές. -Δε φαίνονται, Φρέντσι.
Έπρεπε να βλέπατε αυτό το ψάρι.
Πρέπει να ζ ύγιζε γύρω στα 400 κιλά.
Ήταν ο μεγαλύτερος ξιφίας που έχετε δει στη ζωή σας.
Ξέρετε, είναι ένα είδος ξιφία.
-Καλημέρα, καπετάνιε. -Γεια σου, Χάρι. Πώς πάνε τα πράγματα;
-Καλά. -Δε θα κάτσετε μαζί σας;
Είναι κάπως νωρίς για τέτοιο πάρτι.
Συνεχίστε, κε Έντι.
Τ' άκουσες αυτό; Με είπε κύριο.
Είσαι πολύ εντάξει.
-Σας έχει ποτέ τσιμπήσει... -Όχι, ποτέ, Έντι.
Συνέχισε μ' αυτό που έλεγες.
Του έλεγα για το μεγάλο ψάρι που πιάσαμε χθες το βράδυ.
Το ψάρι ήταν τόσο μεγάλο, που εγώ κι ο Χάρι με δυσκολία το πιάσαμε.
Το τραβούσαμε, μέχρι που εξαντληθήκαμε, σωστά;
Σωστά, Έντι.
Είχαν περάσει μεσάνυχτα κι ακόμα παίζαμε μαζί του.
Πρέπει σίγουρα να ζ ύγιζε 500 κιλά.
Κάθε φορά που πίνει ο κος Έντι, το περίφημο ψάρι γίνεται μεγαλύτερο.
Μάλλον άρχισε μ' ένα πολύ μικρό.
Πώς τελικά τα καταφέρατε να πιάσετε τέτοιο τέρας;
Δεν το πιάσαμε, δε σας είπε;
-Πέσαμε σε γερμανικό υποβρύχιο. -Γερμανικό υποβρύχιο;
Ό,τι κι αν ήταν, άναψε τα φώτα και πυροβόλησε.
-Δεν περίμενα να δω τι ήταν. -Δε νομίζω...
Πρέπει να προσέχει κανείς πολύ αυτές τις μέρες.
Δε θα μπορούσε κανείς να δώσει πιο λογική εξήγηση...
για την άρνησή του να υπακούσει σ' ένα περιπολικό της ακτοφυλακής.
Για να μην αναφέρω ότι πυροβόλησε τον προβολέα τους.
-Ακτοφυλακή; -Ναι.
Αυτό ήταν. Είχες δίκιο, Έντι.
Πάντα τα κατάφερνα καλά στο σκοτάδι.
Περίεργο, μου έλεγε πως ήταν η ακτοφυλακή, αλλά εγώ δεν τον πίστευα.
Ένα πράγμα δεν είναι ξεκάθαρο, καπετάνιε Μόργκαν.
Τι είναι αυτό;
Γιατί ένας επαγγελματίας ψαράς, να ψαρέψει για τη δική του ευχαρίστηση;
Εσείς δε ρωτάτε ποτέ ερωτήσεις; Δε μιλάτε;
Όχι, μάλλον. Τι λέγατε;
Ψαρεύει ένας επαγγελματίας ψαράς για τη δική του ευχαρίστηση;
Το κάνει αν του αρέσει κι εμάς μας αρέσει, έτσι;
Ναι, θυμάσαι στο Κι Γουέστ, όταν πήγαμε...
-Δε φαίνεται να καταφέρνουμε τίποτα. -Ήταν η 4η Ιουλίου...
Έλεγα πως στο Κι Γουέστ, την 4η Ιουλίου...
πριν τρία χρόνια, στις 8:00. Το έγραψα.
-Και οι επιβάτες σας; -Ήταν 7 η ώρα.
Δεν έπρεπε να τον νευριάσετε, τον ποτίσατε ρούμι.
-Και οι δύο επιβάτες σας; -Ποιοι επιβάτες;
Αυτοί που φέρατε από την Ανγκίλα.
Περίμενε στην αποβάθρα, όταν φτάσαμε.
Νομίζετε πως τους έβγαλα στη στεριά;
Θα μπορούσατε να τους αποβιβάσετε κάπου στις ακτές μας.
Ναι, σωστά, θα μπορούσα.
-500 δολ. θα φρεσκάριζαν τη μνήμη σας; -Η μνήμη μου είναι πολύ καλή.
Θυμάμαι πως εσύ είσαι αυτός που μου πήρε διαβατήριο και χρήματα.
Θα είχατε καλύτερη μνήμη αν σας έδινα το διαβατήριο και τα χρήματα σας;
Μαζί με τα 825 δολάρια που μου χρωστούσε ο Τζόνσον;
-Γιατί όχι; -Και τα 500 δολ. που αναφέρατε;
Κάνετε σκληρά παζάρια, καπετάνιε Μόργκαν.
Δεν είναι παζάρια. Αν αυτοί είναι τόσο σημαντικοί...
-θα είναι πολύ δύσκολο να βρεθούν. -Όχι για κάποιον τόσο επινοητικό σαν εσάς.
Σκεφτείτε το και θα περιμένω νέα σας.
-Τ' άκουσες όλα αυτά; -Τα περισσότερα.
Ο μελισσόχειλος έφυγε πολύ νευριασμένος.
Όταν, όμως, ηρεμήσει, θ' αρχίσει να σκέφτεται.
Νομίζει πως θα τους καταδώσεις.
-Αυτό δε θέλεις να σκεφτεί; -Τι θα γίνει τότε;
-Δεν έχει ψάξει ακόμα το ξενοδοχείο; -Όχι ακόμα.
Ορίστε η απάντησή σου.
Δε θέλει αυτούς, αλλά όλη την ομάδα.
-Τι θα κάνουμε; -Όχι εμείς, εσύ.
Δεν μπορεί να γίνει τίποτα, μέχρι να σηκωθεί όρθιος ο τύπος.
Μέχρι τότε, μάλλον είστε ασφαλείς.
Καλύτερα να το ξεφορτωθείς αυτό.
-Φέρε μας πρωινό. -Αμέσως.
-Νόμιζα πως δεν ήθελες πρωινό. -Δεν ήθελα πριν.
-Τι έλεγες, Έντι; -Σκεφτόμουν.
Οι τύποι αυτοί δε με θεωρούν έξυπνο, αλλά προσπαθούσαν να με μεθύσουν.
Δε με ξέρουν, έτσι Χάρι;
Νομίζω πως προσπαθούν να μάθουν κάτι.
Τι λες να είναι αυτό;
-Δεν ξέρεις; -Δεν έχω ιδέα.
Καλύτερα να μείνει έτσι. Έχεις λόξυγκα.
Αλήθεια, Χάρι; Δεν το παρατήρησα.
-Πιες λίγο νερό. -Τι, νερό;
-Καλή ιδέα, Λεπτούλα. -Όχι αυτό.
-Θα σου κάνει καλό. -Θα μου περάσει.
-Έντι. -Ναι, Χάρι;
Μείνε κρυμμένος και μακριά από την αστυνομία.
Δε θα ξαναπιστέψουν την ιστορία σου.
Ποια ιστορία, Χάρι;
Μείνε κρυμμένος.
Είδε κανείς τον Έντι;
Όχι, κε Μόργκαν, δεν τον είδα όλο το βράδυ.
Πού είναι ο Φρέντσι;
Πάω για δουλειά. Σ' αρέσει;
Δεν πρέπει να τραγουδάς πολύ μ' αυτό το φόρεμα.
-Ξέρεις, μερικές φορές με κάνεις... -Γι' αυτό το κάνω.
-Μήπως είδες τον Έντι; -Όχι από το μεσημέρι και μετά. Γιατί;
Έφυγε από το πλοίο και δεν έχει επιστρέψει.
-Συμβαίνει κάτι; -Δεν ξέρω.
Μην κοιτάξεις, αλλά εκεί στο δεύτερο τραπέζι...
είναι ένας τύπος με μουστάκι. Νομίζω πως με ακολουθεί.
Πρόσεχέ τον, εντάξει; Πάω κάτω.
Μείνε λίγο, θα τραγουδήσει τώρα.
-Θα γυρίσω αμέσως. -Δώσ' της την αγάπη μου.
Θα της έδινα τη δική μου, αν φορούσε ό,τι κι εσύ.
Εδώ είναι τα υπόλοιπα λόγια, Λεπτούλα. Πώς νιώθεις;
-Θα 'πινα ένα ποτό, Κρίκετ. -Ασφαλώς, έλα.
-Τι θα πιεις, Λεπτούλα; -Ουίσκι με σόδα.
Το ίδιο.
-Καλησπέρα. -Καλησπέρα, καπετάνιε Μόργκαν.
-Πώς νιώθετε; -Πολύ καλύτερα. Σας είμαι ευγνώμων.
Ξεχάστε το. Αφήστε με να το δω λίγο.
-Δεν αιμορραγεί. -Όχι.
-Πονάει; -Πολύ λίγο.
Έχω πρόβλημα μόνο όταν τρώω. Είμαι αδέξιος με το αριστερό χέρι.
Θα δούμε μήπως σας πυροβολήσουν στο άλλο χέρι την επόμενη φορά.
Δε με χρειάζεστε άλλο.
Φρέντσι, θα φύγω.
-Πότε; -Μόλις βρω τον Έντι.
-Χάθηκε ο φίλος σας; -Ναι.
Τι συνέβη;
Δεν ξέρω, έφυγε από το πλοίο και δεν ξαναγύρισε.
-Συνήθως κάνει ό,τι του λέω. -Λυπάμαι αν συνέβη κάτι.
-Δε θα μάθω αν δεν τον βρω. -Δεν μπορείτε να τον αφήσετε εδώ;
Δε νομίζω να του άρεσε αυτό.
Φρέντσι, μόλις φύγω...
ο Ρενάρ θα έρθει και θα αναστατώσει το μέρος...
γι' αυτό άρχισε να σκέφτεσαι πώς και πότε θα τον μεταφέρεις.
-Δε είναι καλύτερα να ερχόμασταν μαζί σας; -Γιατί θέλετε να φύγετε;
Προσπαθώ να γλιτώσω απ' τον μπελά που βρήκα φέρνοντάς σας εδώ.
Εσείς, γιατί ήρθατε εδώ βασικά;
Ξέρω γιατί ήρθε εκείνη, μου το είπε, αλλά εσείς γιατί;
Έχεις ακούσει για τον Πιερ Βιλμάρ;
Πιερ Βιλμάρ; Ναι, διάβασα εφημερίδες. Πολύ αξιόλογος τύπος.
-Τον έπιασε το Βισί. Είναι νεκρός, έτσι; -Όχι.
Είναι στο Νησί του Διαβόλου. Μ' έστειλαν να τον πάρω...
και να τον φέρω εδώ στη Μαρτινίκα.
Είναι κάποιος που, όσοι διώκονται και καταπιέζονται...
θα τον πιστέψουν και θα τον ακολουθήσουν.
Πώς, όμως, θα τον βγάλετε από κει;
Δεν έχετε καλή γνώμη για μένα, καπετάνιε Μόργκαν.
Αναρωτιέστε γιατί με διάλεξαν γι' αυτή την αποστολή.
Κι εγώ το ίδιο αναρωτιέμαι.
Όπως θα ξέρετε, δεν είμαι γενναίος.
Αντιθέτως, είμαι πάντα φοβισμένος.
Μακάρι να δανειζόμουν το χαρακτήρα σας για λίγο, καπετάνιε.
Όταν βλέπετε κίνδυνο, δε σκέφτεστε τίποτα άλλο...
εκτός από το πώς να τον ξεπεράσετε.
Η λέξη ''αποτυχία'' δεν υπάρχει καν για σας, ενώ εγώ...
πάντα σκέφτομαι, ''Κι αν αποτύχω''...
και τότε φοβάμαι.
Ναι, καταλαβαίνω πως δε χρειάζεται πολύ θάρρος...
να βγάλεις έναν διαβόητο πατριώτη από κει.
Αλλά από επαγγελματική περιέργεια, θα ήθελα να μάθω πώς θα το κάνετε.
Θα βρούμε τρόπο.
Μπορεί να αποτύχει, κι αν γίνει αυτό...
κι είμαι ακόμα ζωντανός...
θα προσπαθήσω να δώσω τις πληροφορίες και την αποστολή μου σε κάποιον άλλο.
Ίσως σε κάποιον καλύτερο, που δεν αποτυγχάνει.
Γιατί πάντα υπάρχει κάποιος άλλος.
Είναι το λάθος που κάνουν πάντα οι Γερμανοί...
μ' όσους θέλουν να καταστρέψουν.
Πάντα θα υπάρχει κάποιος άλλος.
Αρχικά, σχεδιάζαμε να κάνουμε τα πάντα από δω.
Έπειτα, όμως, εξαιτίας της αδεξιότητάς μου, ήταν αδύνατο.
Κι αυτός είναι ο λόγος που πρέπει να φύγουμε μαζί σας.
Δε θα φτάναμε ούτε ως την αποβάθρα, αφού μας παρακολουθούν...
κι είναι παντού.
-Πώς θα διασχίζαμε τους δρόμους; -Πώς θα φύγετε;
Με παρακολουθούν για να σας βρουν.
Αν δεν είστε μαζί μου, μπορώ να φτάσω ως το πλοίο.
Θα έχει ομίχλη κι η παλίρροια θ' αλλάξει μετά τα μεσάνυχτα.
Θ' αφήσω το ρεύμα να με τραβήξει έξω...
πριν ανάψω τις μηχανές.
Θα δυσκολευτώ ακόμα και χωρίς εσάς.
-Μα, Χάρι... -Ο καπετάνιος Μόργκαν έχει δίκιο.
Δεν είναι δικός του ο αγώνας ακόμα.
Κάποια μέρα ελπίζω πως θα είναι, γιατί θα μας ήταν χρήσιμος.
Κάνατε ήδη αρκετά για μας.
Ο Ζεράρ είπε ότι αρνηθήκατε την προσφορά του Ρενάρ να μας καταδώσετε.
Πώς ξέρετε ότι δε θα το κάνω;
Υ πάρχουν αρκετά πράγματα που κάνει κάποιος...
αλλά η προδοσία επί πληρωμή δεν είναι από αυτά που θα κάνατε εσείς.
Καλή τύχη.
-Ελπίζω να βρείτε το φίλο σας. -Ευχαριστώ.
Αντίο κι ευχαριστώ.
Φρέντσι, έχω μερικά πράγματα να σου πω πριν φύγω.
Θα έρθω πάνω σε λίγο, Χάρι.
Κανένα ίχνος του Έντι;
-Ο φίλος σου κάθεται στο τραπέζι του. -Το ξέρω.
-Τι συμβαίνει, Στιβ; -Δεν ξέρω.
Σύντομα θα γίνει έκρηξη, επικρατεί περίεργη ηρεμία.
-Τι θα κάνεις; -Θα φύγουμε απόψε...
μόλις βρω τον Έντι.
Θα φύγουμε για πάντα, οι τρεις μας.
Περίμενε, θέλω να ξέρεις σε τι μπλέκεις.
Θα 'ναι δύσκολο, αφού είμ' απένταρος. Αν φύγουμε...
θα 'ναι με λίγα γαλόνια πετρέλαιο και μερικά φράγκα.
Αρκετά για να μας πάνε ως το Πορτ-ο-Πρενς ίσως.
Δεν έχω πάει ποτέ εκεί.
Δεν ξέρω πότε θα γυρίσεις πίσω. Μπορεί να περάσει καιρός.
Μπορεί να είναι και για πάντα, ή το φοβάσαι αυτό;
Είμαι δύσκολη, Στιβ. Πρέπει μόνο να μου το ζητήσεις.
Πόση ώρα θα σου πάρει να πακετάρεις;
Υ πάρχει πολύς κόσμος εδώ πέρα, οπότε άσ' το.
Δε θα φύγουμε πριν απ' τα μεσάνυχτα. Πήγαινε στη δουλειά.
-Όλα έτοιμα, Λεπτούλα; -Ναι, αλλά μην το κάνεις θλιβερό, Κρίκετ.
-Δε νιώθω έτσι. -Ούτε φαίνεσαι έτσι. Πάμε.
Να το παίξουμε ψηλά, παιδιά.
Η κυρία ντε Μπουρσάκ θέλει να σε δει.
-Φρέντσι, τελειώσαμε μ' αυτό. -Είναι στο δωμάτιό σου.
Γιατί την...
Σε παρακαλώ, Χάρι, είναι το μόνο που ζητάω.
Ευχαριστώ, Χάρι.
Δεν έπρεπε να έρθεις, είναι πολύ επικίνδυνο.
Σου είπα, δε σε παίρνω.
Δεν ήρθα γι' αυτό. Έχεις ήδη κάνεις πολλά για μας...
αλλά υπάρχει ακόμα μία χάρη που θα ήθελα να ζητήσω.
Θέλω να πάρεις αυτά.
Ήταν της μητέρας μου και της μητέρας της πριν.
Μου τα έδωσε όταν παντρεύτηκα. Είναι τα μόνα που έχω.
Θέλω να τα πάρεις από δω και να τα σώσεις μέχρι να μπορέσουμε...
Κι αν με πιάσουν πριν φύγω;
Τότε, ρίξ' τα στη θάλασσα, για να μην τα πάρουν οι Γερμανοί.
Κι αν δεν έρθεις ποτέ να τα πάρεις;
Ας είναι ένα μέρος της πληρωμής για όλα όσα έκανες για μας.
Σε παρακαλώ, θα τα πάρεις;
Στιβ, ο Ρενάρ μόλις ήρθε, ανεβαίνει πάνω.
-Σε είδε; -Δε νομίζω.
Εντάξει, πάρε αυτά και μπείτε κι οι δύο εκεί μέσα και μη μιλάτε.
Μόλις τον ξεφορτωθώ, πήγαινέ την στο κελάρι.
Εντάξει.
Καλησπέρα, μπορούμε να περάσουμε;
Καλησπέρα.
Όχι, δεν έχω ποτέ όπλο πάνω μου.
Τι έχετε στο μυαλό σας;
Το πού βρίσκονται οι δύο άνθρωποι που ψάχνουμε.
-Δεν τους βρήκατε ακόμα; -Όχι.
Αλλά το πρωί, μάθαμε από τις πηγές μας τα ονόματά τους...
Κύριος και κυρία ντε Μπουρσάκ. Έτσι δεν είναι;
-Πού να ξέρω εγώ; -Νόμιζα πως ίσως...
Πολύ ωραίο άρωμα.
-Σας αρέσει; -Ναι.
Κι εμένα. Εντάξει, Λεπτούλα, βγες έξω.
-Γνωρίζεις τα παιδιά. -Καλησπέρα.
Δεσποινίς. Τώρα είμαστε όλοι εδώ.
Εκτός από το φίλο σας, τον κο Έντι, όπως του αρέσει να τον λένε.
-Τον πιάσατε, λοιπόν. -Ναι.
Τώρα μας λείπουν μόνο τα δύο αυτά άτομα.
Τι θα του κάνετε;
Αν δε μας δώσετε εσείς τις πληροφορίες που θέλουμε, ίσως να το κάνει εκείνος.
Πριν, κάναμε το λάθος και του δώσαμε ποτό...
αυτή τη φορά θα του το στερήσουμε.
-Ξέρετε τι θα του κάνει αυτό; -Νομίζω.
-Δε θα το άντεχε, θα κατέρρεε. -Μπορείτε εύκολα να το εμποδίσετε.
Ναι, μπορώ.
Έχεις τσιγάρα;
-Δεν μπορείτε να τον κάνετε να μιλήσει; -Αν είναι απαραίτητο.
Θα βρεις μερικά στο συρτάρι, Λεπτούλα.
Θα μπορούσατε να απαλλάξετε τον κο Έντι από πολλή, πώς να το πούμε, ταλαιπωρία.
Κι εμένα από πολύ χαμένο χρόνο, αν μας λέγατε πού είναι αυτοί οι άνθρωποι.
Πόσα σκοπεύατε να μου δώσετε;
Περισσότερα από όσα μου ανήκουν ήδη;
Δε νομίζω πως τώρα πρέπει να πληρώσω κάτι σε κάποιον.
Μάλλον έχετε δίκιο.
-Δεν έχω σπίρτα. -Μην πας...
Εντάξει, ψηλά τα χέρια. Αμέσως.
Τραβήξτε τα όπλα σας.
Βγάλτε τα. Άντε λοιπόν, προσπαθήστε!
-Θα τα βγάλετε, έτσι κι αλλιώς. -Μη.
Με πιέζετε εδώ και αρκετό καιρό.
Σκοπεύατε να τρελάνετε τον Έντι. Τα βάζετε μ' ένα μεθύστακα που ποτέ...
Χαστουκίζετε κορίτσια. Έτσι μπράβο, τράβα το!
Ο δικός σου χρειάζεται παρέα.
Κοιτάξτε εδώ, δεν είναι χαζό;
Τόσο κοντά φτάσατε.
Εντάξει, Φρέντσι, πάρε τα όπλα τους.
Ορίστε.
Τώρα πηγαίνετε στον καναπέ. Άντε, περάστε από πάνω.
Καθίστε.
Εντάξει, βγες έξω.
Αυτή είναι η μία, ο άλλος είναι στο κελάρι.
Πάρε την κάτω και φέρε βοήθεια.
Ετοίμασέ τους να φύγουν με το πλοίο και μετά γύρνα πίσω.
Λεπτούλα, ετοιμάσου. Φεύγουμε μόλις βρεθεί ο Έντι.
Εντάξει, Στιβ.
-Πώς πιστεύετε ότι... -Σκάσε.
Θέλεις να μάθεις πώς θα τον βγάλω έξω;
Αυτό έσπασε τόσο εύκολα όσο εσείς.
Υ πάρχει τηλέφωνο στο διάδρομο.
Θα πεις να τον αφήσουν και να τον στείλουν εδώ.
Ναι, θα το κάνετε, ένας από σας.
Δε σε ξέχασα.
Θα σας χτυπάω, μέχρι να κάνει κάποιος το τηλεφώνημα.
Έτσι, ο ένας θα τις φάει χωρίς λόγο.
Δε με νοιάζει ποιος θα είναι. Θ' αρχίσω μ' εσένα.
Να τον αφήσετε αμέσως.
-Πες του πως θα του εξηγήσεις αργότερα. -Θα σου εξηγήσω αργότερα.
Πες του να τον στείλει στο ξενοδοχείο και να μην κάνει τίποτα αν δεν πάτε.
Στείλ' τον στο ξενοδοχείο και μην κάνεις τίποτα αν δε σου πω.
Εντάξει, μπες μέσα. Πρέπει να συμπληρώσεις άδειες απόπλου.
Και τώρα Πολ και κυρία ντε Μπουρσάκ.
Θα έρθω αμέσως, Φρέντσι.
-Είναι όλοι δικοί σου τώρα. -Ευχαριστώ, κε Μόργκαν.
Είναι όλοι έτοιμοι.
Έτσι θα περάσουν τη φρουρά μέχρι το πλοίο.
Πού θα τους πας;
-Ίσως στο Νησί του Διαβόλου. -Τι;
Μπορεί να βγάλουμε έξω και τον Βιλμάρ, αυτό δε θέλατε;
Πολύ. Γιατί το κάνεις αυτό, Χάρι;
Δεν ξέρω.
Ίσως γιατί σας συμπαθώ, ίσως γιατί δε συμπαθώ αυτούς.
Χαίρομαι που είσαι μ' εμάς, Χάρι.
Όχι φιλιά, Φρέντσι.
-Πρέπει να δεις τι θα κάνεις μ' αυτούς. -Θα σας δώσουμε αρκετό χρόνο.
Αν τους αφήσεις, θα έρθουν πίσω και θα κάψουν το μέρος.
Άσ' τους, θα είναι πολύ μικρή φωτιά.
Όταν επιστρέψει ο Βιλμάρ, θα είναι η σειρά μας. Θ' ανάψουμε μια μεγαλύτερη.
Θα τα πούμε στο πλοίο.
Ένα λεπτό, παρακαλώ.
Εντάξει, άφησέ τον.
-Τι κάνεις, Χάρι; Πώς πάνε τα πράγματα; -Όλα εντάξει τώρα.
Σαν να χαίρεσαι που με βλέπεις. Ξέρεις κάτι αστείο...
Δεν ξέρω τι ήθελαν, αλλά δε μου έδιναν...
Θα σου δώσω εγώ ένα στο πλοίο. Φεύγουμε, Έντι.
-Έτοιμη, Λεπτούλα; -Σε λίγο, Στιβ.
Κλείσ' το αυτό, εντάξει;
-Τι σημαίνει αυτό; Έρχεται μαζί μας; -Ναι, έτσι φαίνεται.
Χάρι, εννοείς... Τι έχει...
-Ποια είσαι εσύ; -Σ' έχει τσιμπήσει ποτέ νεκρή μέλισσα;
-Σ' έχει; -Ναι.
Πρέπει να προσέχεις τις νεκρές μέλισσες.
Σε τσιμπάνε, όπως κι όταν ήταν ζωντανές.
Ειδικά αν ήταν θυμωμένες όταν τις σκότωσαν.
Νιώθω σαν να μιλούσα στον εαυτό μου.
Στοιχηματίζω πως μ' έχουν τσιμπήσει 100 φορές.
-Γιατί δεν τις τσιμπάς κι εσύ; -Θα το 'κανα. Μόνο που εγώ δεν έχω κεντρί.
Σε θυμάμαι. Είσαι εντάξει. Μπορεί να έρθει, εγώ συμφωνώ.
Θα έχω και τους δυο σας να φροντίζω.
Σωστά, Έντι. Μπορείς ν' αρχίσεις με τις βαλίτσες αυτές.
Έλα, Λεπτούλα.
Προλαβαίνω να χαιρετήσω τον Κρίκετ;
Ναι, πήγαινε.
-Ήρθα να σ' αποχαιρετήσω. -Τι;
Φεύγουμε τώρα. Ευχαριστώ για όλα.
-Λεπτούλα. Είσαι ακόμα ευτυχισμένη; -Εσύ τι λες;
Τέλος